• شنبه ۲۷ خرداد ماه، ۱۳۹۶ - ۲۲:۲۳
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 963-6294-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : خبرگزاری ایسنا

اینک ماییم و رمضان و شب قدر!

تو را چه شد؟ ماهها انتظار می کشیدی که باز هم «ماه خدا» فرا برسد تا به این آستان دست نیاز برآوری و پای طلب باز کنی و برای فرا رسیدن دوباره شب های قدر لحظه شماری می کردی، حالا این گوی و این میدان، این تو و این ماه خدا و شب قدر، بنا بود در شب قدرِ گذشته آمرزیده شوی و مدال غفران الهی بر گردن بیاویزی؛ امّا چه شد؟!

امسال، شب قدر همان حال و هوای معنوی را دارد، رحمت الهی همواره شامل حال بندگان می شود؛ به شرط این که کوتاهی نکنیم، راستی، آن اشک ها و ناله ها چه شد و کجا رفت؟ امسال هم، قرار نیست که شب های سرنوشت ساز قدر و لحظات نورانی و عرفانی سحر و حضور قلب نماز شب و نوافل و دعای جوشن کبیر و ابوحمزه ثمالی را در فضای مسجد و مصلا جا بگذاری و باز هم عریان از این همه جامه های بهشتی، وارد ماه شَوّال شوی.

شب قدر، فرصت مناسبی برای محاسبه و به خود پرداختن و به خدا رسیدن است، اکنون این ما و این شب قدر که شب نزول قرآن است و شبی است که از هزار ماه برتر است،آیا یادآوری آیه شریفه ای که می فرماید: «ای بندگانی که بر نفس خویش ستم کردید، از رحمت خدا ناامید نشوید»، ما را بر آستان حضرت دوست پایبند خواهد کرد؟ آیا همنوا شدن با ناله حضرت یونس و نیایشی که آدم و حوّا کرددند و گفتند: «پروردگارا ما به خویش ستم کردیم و اگر تو ما را نیامرزی و بر ما رحمت نکنی، به یقین از زیانکاران خواهیم بود»، ما را تقدیری دیگر و سرنوشتی بهتر خواهد داد؟ آری باید به طهارت درون اندیشه کرد و جان آلوده را پیراست.

راستی، کدام روز را بهترین روزهایت می دانی؟ از کدام فصل زندگیت، راضی تری؟ و از کدام ناخشنود؟... و چرا؟ تو را می گویم برادر وخواهر مسلمان، تو را که شیعه مولا علی(ع) هستی، دریغا که از گذشت سریع زمان غافلیم، گویا دیروز بود که شنیدیم و خواندیم که ماه رجب، ماه عبادت و نیایش است اما رجب گذشت! و شعبان هم، همچنین. اینک ماییم و رمضان! ماییم و ماه پاکسازی جان و تهذیب نفس و تزکیه اخلاق، ماییم و رمضانِ تقوا و عبادت، رمضانِ شب زنده داری و تلاوت، رمضانِ دعا و شب های قدر و نیایش، مباد که فردا، چشم به عید فطر بگشاییم و رمضان و شب های احیا را از کف رفته ببینیم،مبادا امروزمان به امید فردا، و فردایمان در حسرت دیروز سپری شود.

برادرم، خواهرم، می خواهی صداقت و ایمان خود را بیازمایی؟ این شب ها، موقعیت خوبی است. زمان، زمان خودآزمایی است و دمیدن فجر هر صبح و طلوع خورشید هرروز، هزاران پیام دارد اما چه کسی با گوش جان این پیغام ها را می شنود و چه کسی به کار می بندد؟ تو خود بهتر می دانی. اینک، شب های قدر، من و تو را به سفره نورانی قرآن و ذکر و تهجد فرا می خواند. دریغ است شب قدر را از کف بدهیم، بی هیچ توشه گرفتن برای آخرت و درس آموزی برای دنیا.

آنچه مسلم است، نقش آشکار تلاش انسان در رقم زدن سرنوشت خویش در تمام زندگی و به ویژه در شب قدر است. کسانی که اهل دعا و راز و نیاز و اهل شب قدرند، نقش خویش را در شب قدر به خوبی دریافته اند. گاهی این حالات آن چنان ژرف و تأثیرگذار است که تا شب قدر آینده و بلکه تا آخر عمر، در افکار و رفتار شخص رخنه کرده، آن را در خطِ سیر معنوی قرار می دهد. دیگرانی هم که به این حد از معنویت راه پیدا نمی کنند، به فراخور حال خود از مجالس و محافل و شب زنده داری های شب قدر بهره برداری می کنند و فیض معنوی می برند. ریشه اصلی این دگرگونی ها و حالات، به خود افراد بر می گردد و این که تا چه حد خود را آماده بهره برداری از برکات شب قدر و فضیلت های آن کرده باشند.

شب قدر، بهترین فرصت برای تحوّل روحی و دست برداشتن از معاصی است. در لیلة القدر، همه چیز فراهم است: دعوت ربوبی، سفره آسمانی، خدایی که می خواهد ببخشاید، قلم هایی که آماده اند گناه را خط بزنند و ملائکه ای که آماده اند تا دست گیرند. هیچ بهانه ای پذیرفته نیست؛ تا ما چه بکنیم. باید برخاست و جان را در زلال نابِ معرفت الهی شست وشو داد. باید برخاست و زنگار وابستگی به هوا و هوس و دلبستگی به زر و زیور دنیا را ازخویشتن زدود. باید برخاست و سبک بال در حریم معبود حقیقی حضور یافت.

نوشته از عذرا جهانیان خبرنگار ایسنا

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: