• چهارشنبه ۹ آبان ماه، ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۰
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 978-2294-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : گزارش

اینجا عجیب بوی کربلا به مشام می‌رسد

در مسیر بزرگراه کربلا، در شش کیلومتری همدان می‌رسیم به میدان کربلا؛ نیم دوری که بزنیم وارد شهری می‌شویم که از آن عطر کربلا بر مشاممان می‌رسد و عمود‌ها و ستون‌های آن تا زائرسرای این شهر به استقبال می‌آیند و بیگمان برای رسیدن به کربلا باید از این شهر بگذری.

به گزارش ایسنا، منطقه همدان، عشق به ولایت و اهل بیت(ع) به این شهر صفای دیگری بخشیده است و این را می‌توان از کتل‌های دور میدان کربلا و پرچم‌های مشکی آذین بسته در کل شهر احساس کرد و شاید بتوان گفت نقطه شروع معراجتان به کربلا این شهر می‌شود.

اگر دلتان برای کربلا تنگ شده باشد گذری به زائرسراهای مریانچ چیزی کم از حس لذت زیارت ندارد؛ در مریانج چنان بوی کربلا و اربعین پیچیده که گاهی گمان نمی‌بری اینجا شهری کوچک در خاک همدان است بلکه به این می‌اندیشی که این شهر قطعه‌ای از خاک کربلاست. 

اگر زائر باشی خواهی دید که خدام زائرسرا چگونه ملتمسانه سد راهتان می‌شوند و از شما خواهش می‌کنند که حداقل برای یک استراحت چند دقیقه‌ای میزبان شما باشند که این صحنه شما را عجیب به یاد التماس عراقی‌ها در مسیر پیاده‌روی اربعین می‌اندازد.

از ستون‌ها که می‌گذری چشمت باز می‌شود به گنبد طلایی حسینیه ابوالفضلی(ع) که در نگاه اول بی‌شباهت به حرم علمدار نیست و بدون شک دل تمام زائران به سمت بین‌الحرمین و حرم سقا روانه می‌شود و وای بر دلی که از کربلا برگشته است...

وارد حسینیه که می‌شوی تمام شهدای مریانج به استقبال زائران شهدای کربلا می‌آیند و این بنر نصب شده از شهدای مریانج نشانگر غیرت ملی و پایبندی مردمان این شهر به انقلاب و اسلام است.

خادمان حسینیه از پیر و جوان، زن و مرد، کوچک و بزرگ در خدمت شما هستند و غبار خستگی راه را از تن شما می‌شویند، عجیب است از این افراد که خستگی را خسته کرده‌اند و شبانه‌روز در تکاپو برای آسایش زوار آقا هستند و این خدمت به زائران حسینی برای آنها مانند آب دریا است که هر چه می‌نوشند از آن سیراب نمی‌شوند.

این چه عشقی است که تمام معادلات را برهم ریخته و مصداق شُرب مدام حضرت حافظ است و تنها می‌توان آن را غلبه عشق بر عقل دانست که در این انسان‌ها نمود پیدا کرده است.

صدای نوحه و مداحی خالصانه روضه‌خوانان حسینیه از هر شنونده‌ای دل می‌برد و از طرفی این نجواها به جان آرامش می‌بخشد و از طرف دیگر برای رسیدن به مقصود و یار دل را بی‌قرار می‌کند.

وقتی از زنان و مردان خادم حسینیه که شبانه‌روز در این زائرسرا خدمت می‌کنند می‌پرسی که چرا تا این زمان مانده‌اید؟ همگان یک جواب دارند که این کارهای ما جبران ذره‌ای از زحمات حضرت زینب(س) برای حفظ دین نمی‌شود. 

عشق و خلوص و این مردمان محال است از ذهن زائران اربعین حسینی برود و همواره زائرنوازی و مهمان‌نوازی این مردم نقل قول شب‌نشینی‌هایشان می‌شود و محال است طعم گس میزبانی آنها از ذهنتان برود.

هنگام خروج از این شهر خواهران و برادران مریانجی آنچنان با نگرانی و دیده‌های غم‌بار شما را بدرقه می‌کنند که گویی عزیزی از خود را برای سفری چنین بزرگ بدرقه می‌کنند، همین اخلاص‌ها است که اگر زائری سالیان قبل طعم این مهمان‌نوازی را چشیده باشد نام زائرسرای حسینیه ابوالفضلی شهر مریانج برای خاطراتی شیرین را یادآوری می‌کند و به قطع دوست دارد بار دیگر مهمان این مردمان شود.

اگر جزء جاماندگان حرم عشق هستید پیشنهاد می‌کنم که برای قرار گرفتن در خیل زائران اربعین سری به این شهر بزنید و لباس خادمی آن را بر تن کنید که بدون شک ثوابی کمتر از زیارت ارباب نخواهد داشت.

یادداشت از: زهرا قاسمی‌نیما، خبرنگار ایسنا، منطقه همدان

*** عکسهای منتشره از زائران در کربلاست. عکاس: اکبر اسدی


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: